Ars

Obiecałam coś ambitnego, ale jestem obecnie zbyt szczęśliwa na hejterstwo i zbyt zajęta na głęboko refleksyjną notkę. Jednak obietnicy dotrzymam i jebnę wiersz, ostatni jaki napisałam, a co mi tam. Trochę hejterski, a trochę głęboki, czyli wszystko w normie. Nietrudno zgadnąć o co chodzi, Moi Potencjalni Czytelnicy, zwłaszcza przez, niedokładny ale jednak, cytat. Nieważne, bez komentarzy, dobra?

"Dotknij ekranu"

Chcę wszystko wyrazić po prostu

Klawiatura nieposłuszna bywa palcom

To zimna obojętność maszyny

Na to co niewysłowione

Tam, czego nie powiedzą usta

Zastąpię czynem, gestem

Tu cisza oznaczać może wszystko

Nie ma mnie bądź jestem

Bez znaczenia.

" D o t k n i j  e k r a n u  i  j a  g o  d o t k n ę

W  t e n   s p o s ó b   b ę d z i e m y   r a z e m"

Tam tylko kolejne kłamstwo

Tu rudy włos na dywanie

Wraz z ciepłą smugą słońca

Tworzy epifanię.

I to by było na tyle z rzeczy głębokich (czy mogę już sobie założyć fanpage na fejsbuku jako artysta?), czas na nowe urocze rzeczy, jakie znalazłam na tumblr, tym razem Doctor Who!

On tak strasznie przypomina mi Marka i ma tak samo dobre serduszko!

I jeszcze coś, nie myślcie, że na tym koniec: przed wami dwa przesłodkie filmiki!

Wersja Sherlockowa:

 

 

Wersja Startrekowa:

I na dziś to już niestety tyle :(.